***

***

შატილს წამომყევ, ქალაო,

წამო, ვესტუმროთ ხევსურთა,

საკვირველ სანახავია -

მთებს შეგახედებ ზევსურთა.

ლექსს გვიმღერებენ ჩონგურზე,

გულს გაგვიშლიან მწყემსურთა,

იზრდები ერთი-ორადა,

იმათ რო უცქერ, ზნესრულთა.

შენ ხომ ჩემი ხარ მნათობი,

მე ხომ სულ მუდამ მზე მსურდა,

იქ სხვა ფასი აქვს სიყვარულს,

ერთურთის ცეცხლში შესულთა.

მიხეილ ღანიშაშვილი