2010 წლის 14 აპრილს დავწერე ლექსი "უპირველესი კატინელი", რომელიც

უპირველესი კატინელი.

კატინია ეს ცხოვრება,

ულმობელი კატინია,

კვლავ იქნება სატირალი,

თუმცა ბევრიც ნატირია!

კატინში ვართ ჩაბმულები,

ყოველი დღე კატინია,

ბოროტი აქვს მტერს განზრახვა

და ეს არა-მარტივია!

კატინია ის, რაც იყო,

რაც დღეს არის, კატინია,

ლეხ კაჩინსკიც ამ კატინის

უახლესი მარტვილია!

კატინია, როცა, როგორც

უფალს ლუთერ მარტინია,

გვერდით ედგე ქართველს

ომში გაქვს ეს ზე-ნორმატივია!

კატინია, პოლონელო,

და მეც შენთან ერთად მტლელი,

ვგლოვობ ჩვენს საერთო ტკივილს,

როგორც ერთი კატინელი!

კატინია, მაგრამ, როგორც ყველა

სიმართლეს და კატინს,

საბოლოო სინათლე და

გამარჯვება შემონატრის!..

ლექსს პატარა მინაწერიც გავუკეთე:

მე, მიხეილ ღანიშაშვილმა, როგორც ერთმა ქართველმა მწერალმა, მინდა ჩემი ღრმა მწუხარება და სამძიმარი გამოვხატო პოლონეთისა და პოლონელი ხალხის მიმართ, მათი ქვეყნის პრეზიდენტისა და მთავრობის წევრთა, რუსეთის ფედერაციის ტერიტორიაზე, გაურკვევლ ვითარებაში, ავიაკატასტროფაში დაღუპვის გამო!

ცალკე მინდა მივუსამძიმრო პრეზიდენტ ლეხ კაჩინსკის ოჯახს ამ დიდბუნებოვანი, გმირი და დიდებული ადამიანის გარდაცვალების გამო!

ჩემი მეხსიერებიდან არასოდეს ამოვა და სანამ ცოცხალი ვარ, სხვებსაც გადავცემ იმ მღელვარე წუთების, სიმამაცისა და უპრეცენდენტო თანადგომის შესახებ, რაც ლეხ კაჩინსკიმ გამოიჩინა 2008 წლის ატვისტოს რუსეთ-საქართველოს გაგანია ომის დროს თბილისში ჩამოსვლითა და თავისი მყარი პიროვნულ-სახელმწიფოებრივი პოზიციის დაფიქსირებით!

ლეხ კაჩინსკის ნათელ ხსოვნას ვუძღვნი ამ ლირიკულ ლექსს, რომელსაც აქვე ვთავაზობ მკითხველს!

იმედი მაქვს, რომ ეს მცირე სამგლოვიარო ბარათი თანაბრად მისწვდება ქართველი და პოლონელი ხალხის გულებს და მცირე სალბუნად მაინც დაედება ამ ორი მეგობარი ერის გაუნელებელ ტკივილს!

ეს ლექსი თავის მინაწერიანად დავდე ლიტსაიტ "უარკპარაკზე". მან საოცრად დიდი გამოხმაურება გამოიწვია. სულ მოკლე ხნაში "უპირველესი კატინელი" ითარგმნა რუსულ და პოლონურ ენებზე: რუსულად თარგმნა ქალბატონმა ია მშვიდობაძემ, ხოლო პოლონურად - კავკასიის ვებ-გვერდ "www.kaukaz.pl"-ის რედაქტორმა, ვარშავის უნივერსიტეტის წარმომადგენელმა ბატონმა მათეუშ ბაიეკმა:

Первейший Катынец.

Катынь эта жизнь,

Катынь – безпощадна,

Многое оплаканно,

Вновь плакать надо.

В упряжке с Катынью,

Катынь каждый день,

Злорадствует враг,

Падает тень.

Катынь то, что было,

Катынь наших дней -

Лех Качиньский новейший

Мученик в ней.

Катынь, быть с Грузином

На войне - вот достойнство,

Как Лютер был с Богом,

Превыше геройства.

Поляк, Катынь это

Наша боль- душа свинцем

Я тлею с тобою ,

Как один из Катынцев.

Истину слышать

О Катынье не ждётся,

Светом победы

Правда пролётся.

Najważniejsza z ofiar.

Katyń to życie,

Katyń -pamiętliwy

Wielokrotnie płakano

Znów trzeba płakać.

W szponach Katynia

Katyń naszych dni

Wróg triumfuje

Pada cień Katyń.

to, co było

Katyń naszych dni

Lech Kaczyński najnowszym

Męczennikiem w nim.

Katyń, być z Gruzinem

Na wojnie - to godność

Jak Luter był z Bogiem

Wyżej bohaterstwa.

Polak, Katyń to

Nasz ból - dusza jak z ołowiu

Palę się

Jak jedna z ofiar.

Słyszeć prawdę

O Katyniu nie czekać,

Światło zwycięstwa

Przyleci wraz z prawdą.