რა კარგია, რომ მიყვარხარ!..

როდესაც ახლადგამოღვიძებულს უჟმური ხასიათი ამყვება -

ვფიქრობ შენზე;

როდესაც დილა ცრიატი, უკმეხი და მოღუშულია -

ვფიქრობ შენზე;

როდესაც ხალისი და სილაღე კურუმს შეუცვლია -

ვფიქრობ შენზე;

როდესაც სული დელგმითა და ქარაშოტით მოალყულა -

ვფიქრობ შენზე;

როდესაც უნაპირო უიმედობა მზერას მინისლავს -

ვფიქრობ შენზე;

როდესაც მგონია, რომ თითქოს მზე, სინათლე და სიყვარული აღარ არსებობს -

ვფიქრობ შენზე...

და...

მაშინვე ყველაფერი თავის ჩვეულ კალაპოტში დგება:

უჟმური ქრება;

ცრიატი აიკრიფება;

კურუმი გაიფანტება;

ქარაშოტი განიმქრევა;

იმედი ფრთებს გაშლის;

მზის,

სინათლისა

და სიყვარულის

ლეგიონები ლაშქრად მომადგებიან და

მიბრუნდება ისევ სიცოცხლის უკიდეგანო ხალისი...

რა კარგია, რომ არსებობ!..

რა კარგია, რომ მიყვარხარ!..

მიხეილ ღანიშაშვილი