მადლობა უფალს,

კიდევ ერთხელ მომაშატილა,

ვნახე ბერდია, ტარიელი,

ვნახე ბაბუა,

სიტყვა მწვერვალებს

კიდევ ერთხელ მიემარტვილა,

კიდეც შევთვრები,

სანამ ცაზე მთვარე ამოვა...

შეხსნეს კარები კოშკისანი

ცეცხლის ენებმა,

ლექს-სიმღერებით

გარდაქარდა ჩუმი ნაღველი

რა ლამაზია ცა ღამისა,

რომ იწერება,

ზედ, ვარსკვლავებით,

შენი სახელი...

ეხლა დავყვები

ბილიკს ისევ თბილისისაკენ,

სუფთა ჰაერით

სავსე მომაქვს ბარად ფილტვები

გამჭვირვალე ვარ,

სული ზეცით მი-მოვისარკე,

საგზალი ესე

სულ ლექსებად აიკვირტება!..